Kandydoza pochwy

Nawracające zapalenie pochwy na tle grzybiczym jest jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u ginekologa i coraz częściej również u dietetyka. Leczenie środkami farmakologicznymi eliminuje stan zapalny, lecz po pewnym czasie infekcja powraca. Taki stan ma związek z zaburzeniami ekosystemu pochwy, a niekiedy również z zaburzeniami ekosystemu całego układu pokarmowego.

Najistotniejszą rolę w utrzymaniu równowagi ekosystemu pochwy odgrywają pałeczki kwasu mlekowego, które w różnoraki sposób zapobiegają infekcją bakteryjnym i grzybiczym, m.in. poprzez:

  • Utrzymanie odpowiedniego pH pochwy (3,4-4)

  • Produkcję nadtlenku wodoru o właściwościach silnie bakteriobójczych

  • Wytwarzanie inhibitorów proteaz, które hamują rozwój form inwazyjnych Candida Albicans

  • Produkcję bakteriocyn o działaniu bakteriostatycznym i bakteriobójczym

Istnieje wiele czynników, które mają wpływ na ekosystem pochwy. Poza wiekiem, dniem cyklu menstruacyjnego i poziomem estrogenów, istnieją czynniki, na które mamy większy wpływ np.: zła dieta, przewlekła i nadmierna antybiotykoterapia, antykoncepcja dopochwowa, osłabiona odporność, palenie papierosów. Istotny jest również fakt, że kobieta może zarazić się infekcją od mężczyzny, u którego kandydoza może przebiegać bezobjawowo, wówczas zaleca się terapię również u partnera.

Grzybica pochwy daje charakterystyczne objawy takie jak pieczenie, uporczywy świąd, ból podczas stosunku i przy oddawaniu moczu, grudkowate upławy. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym kandydoz jest C. albicans, rzadziej: C. glabrata, C. krusei, C. parapsilosis, C. dubliniensis i C. tropicalis

Poza wyżej wymienionymi czynnikami predysponującymi do zapaleń pochwy, do grzybicy może dojść w wyniku zwiększonej kolonizacji grzybiczej przewodu pokarmowego- grzyby mogą dostać się do układu rodnego przez odbyt. W leczeniu takiego stanu niezwykłą rolę odgrywa odpowiednia dieta, a złe nawyki żywieniowe w tym okresie nie tylko uniemożliwiają leczenie, ale również doprowadzają do pogłębienia się choroby. Dieta przy candida nie jest skomplikowana, czego dowodzi akapit poniżej.

Kandydoza pochwy – dieta przy candida

Jak wygląda dieta przy candida? Istotną rolę w leczeniu kandydozy odgrywa odpowiednie nawodnienie i ograniczenie węglowodanów, lecz ich konkretna ilość powinna być określona indywidualnie dla każdego pacjenta. Źródłem węglowodanów w diecie powinny być tylko produkty pełnoziarniste, warzywa i owoce niskowęglowodanowe np. owoce jagodowe. Źródło białka powinny stanowić jaja, nabiał ( o ile nie zdiagnozowano dodatkowych nietolerancji pokarmowych), suche nasiona roślin strączkowych. Jeżeli spożywamy mięso, należy zadbać by było ze sprawdzonego źródła, a ryby wybierajmy małe i spożywajmy bez skóry, w której znajduje się najwięcej rtęci. Najlepszym źródłem tłuszczów będą: masło, masło klarowane, olej kokosowy, smalec gęsi, oliwa z oliwek i olej lniany. W diecie należy uwzględnić takie produkty jak ziarna, pestki, migdały, sezonowe warzywa. Szczególne właściwości przeciwgrzybicze ma czosnek, imbir, olejek z oregano, olej kokosowy- warto wprowadzić je na stałe do swojego jadłospisu.

Leczenie grzybicy opiera się również na restrykcjach dietetycznych. Należy wyeliminować produkty takie jak:

  • Cukier, słodycze, miód, syropy itp.

  • Owoce suszone

  • Piwo, wino

  • Herbaty fermentowane: czarna, czerwona

  • Orzechy włoskie, ziemne i pistacje ( ze względu na bardzo często zanieczyszczenie pleśnią)

  • Pieczywo drożdżowe, ciasta drożdżowe, pizza

  • Żywność wysokoprzetworzoną: fast food, wędliny, produkty wędzone, konserwy, napoje, margaryny itp.

Dieta przy candida to jednak nie wszystko. Badania wykazują, że w leczeniu kandydozy pochwy, ale również przewodu pokarmowego, oprócz diety niezwykle ważną rolę odgrywa suplementacja bakteriami z Lactobacillus rhamnosus, które mają dobroczynny wpływ na ekosystem organizmu.

Bibliografia

  1. Gałęcka M., Szachta P.: Nawrotowe grzybice i bakteryjne zapalenia pochwy–charakterystyka przyczyn oraz możliwości terapeutycznych i profilaktycznych, Forum Zakażeń 2013;4(2):77-

  2. Staniszewska M. i in.: Patogeneza i leczenie zakażeń candida spp., POST. MIKROBIOL., 2014, 53, 3, 229–240

Polecamy również nasz inny artykuł:

Dieta na candide

Facebook